De politieke budgetten voor politiek campagnevoeren in Soest roepen steeds meer vragen op. Wie de cijfers naast elkaar legt, ziet een financieel landschap met duidelijke winnaars en verliezers.
Terwijl sommige fracties beschikken over tienduizenden euro’s campagnegeld, moeten andere partijen het doen met bedragen die nauwelijks voldoende zijn voor basisvoorzieningen. De gelijkwaardigheid binnen de diverse fracties in Soest over de wijze van campagne voeren staat daarmee stevig onder druk.
Grote verschillen in politieke campagnebudgetten
Aan de top van de budgetranglijst staat Soest2002, dat met 27.500 euro per jaar de meeste middelen ontvangt. GGS volgt met 25.000 euro, wat eveneens ruimte biedt voor serieuze fractieondersteuning. Daarna valt het financiële niveau echter abrupt terug. De VVD ontvangt 10.000 euro: nog altijd een aanzienlijk bedrag, maar minder dan de helft van de grootste ontvangers. Deze bedragen komen na een uitvraag van onze collega’s van de Soester Courant.
Moeten we ook op de kleintjes letten?
Verder naar beneden vinden we het CDA met 6.000 euro, gevolgd door de ChristenUnie en GroenLinks-PvdA, die ieder 5.000 euro krijgen. D66 moet het doen met 3.800 euro, POS met 3.500 euro en de Partij voor de Dieren met 3.043 euro, een bedrag dat zo precies is dat het bijna symbolisch aandoet. VOLT ontvangt “enkele duizenden euro’s”, wat vooral ruimte laat voor interpretatie. Van BB/SGP en FVD zijn de exacte budgetten niet bekend, wat de transparantie van de politiek niet ten goede komt.
Democratische gelijkwaardigheid onder druk
De verschillen blijven niet zonder gevolgen. Fracties met ruime campagnebudgetten kunnen mensen inhuren, campagnes grondig voorbereiden en professioneel communiceren met inwoners. Kleinere fracties zijn volgens critici volledig afhankelijk van vrijwilligers, vrije avonden en een flinke dosis idealisme. Het resultaat is een ongelijk speelveld waarin tijd, expertise en zichtbaarheid sterk samenhangen met het beschikbare budget.
Politieke financiering staat ter discussie
Dat grotere fracties meer uitgeven is verdedigbaar, maar het verschil tussen 27.500 euro en iets meer dan 3.000 euro roept de vraag op waar proportionaliteit eindigt en ongelijkheid begint. Voor kleinere partijen betekent dit verschil simpelweg minder slagkracht en minder zichtbaarheid.
Transparantie en herziening noodzakelijk
Het ontbreken van volledige openheid over alle budgetten ondermijnt volgens veel mensen het vertrouwen in het systeem. Er zou volgens deskundigen een financieel plafond moeten komen voor alle fracties, zodat er gelijke kansen ontstaan voor de partijcampagnes.
Toekomst van campagnemiddelen
“De discussie over politieke budgetten raakt aan de kern van de lokale democratie,” aldus een kritische inwoner. Zolang de verschillen zo groot blijven, zal de roep om verandering aanhouden. “Wanneer de ene fractie professioneel kan opereren en de andere vooral moet improviseren, blijft de gelijkheid onderwerp van discussie.”
