De vliegbasis Soesterberg roept blijkbaar nog steeds bij veel inwoners warme herinneringen op.
Jarenlang waren de straaljagers, Amerikaanse militairen en de bijzondere sfeer rondom de basis een vertrouwd onderdeel van het dagelijks leven in Soesterberg en omgeving.
Na een oproep op sociale media vanuit het Nationaal Militair Museum stromen herinneringen binnen. Van indrukwekkende vliegtuigen tot vriendschappen die tientallen jaren standhouden. Voor veel mensen was de vliegbasis meer dan alleen een militair terrein. Het was een plek vol ontmoetingen, avontuur en bijzondere momenten.
Het geluid van de straaljagers blijft onvergetelijk
Een van de meest genoemde herinneringen is het geluid van de vliegtuigen. Vooral de F-4 Phantom en later de F-15 Eagle maakten grote indruk. Veel inwoners weten nog precies hoe de toestellen laag overvlogen en de naverbrander inschakelden.
Sommigen herinneren zich hoe de straaljagers tijdens een busrit van Amersfoort naar Soesterberg vlak boven de weg voorbij kwamen. Het enorme lawaai en de kracht van de vliegtuigen maakten indruk op jong en oud. Maar ook het beeld van een Phantom die vanuit het bos richting de landingsbaan reed, staat bij velen nog op het netvlies. Scholieren konden vanuit de klaslokalen van scholen in de omgeving regelmatig genieten van een bijzonder uitzicht: straaljagers die opstegen en landden.
Niet alleen de F-4’s en F-15’s zijn blijven hangen in het geheugen. Ook F-14’s boven de A28, transportvliegtuigen tijdens oefeningen en de karakteristieke rookpluimen van oude straaljagers worden nog altijd genoemd.
Spotters, open dagen en bijzondere vliegtuigen
Voor vliegtuigliefhebbers was vliegbasis Soesterberg jarenlang een unieke plek. De bekende spottersbult trok bezoekers die uren konden kijken naar de activiteiten op de basis. Veel kinderen groeiden op met het kijken naar vliegtuigen vanaf de bekende plekken rondom het terrein. De komst van bijzondere toestellen zorgde regelmatig voor enthousiasme onder spotters.
Ook de open dagen van de luchtmacht maakten diepe indruk. Duizenden bezoekers kwamen naar de basis voor spectaculaire vliegshows. Historische vliegtuigen en moderne gevechtsvliegtuigen zorgden daarbij regelmatig voor kippenvelmomenten.
De Amerikaanse sfeer blijft herinnerd
De aanwezigheid van de Amerikaanse militairen gaf Soesterberg jarenlang een eigen karakter. De woonwijken, evenementen en contacten tussen inwoners en Amerikanen zorgden voor een bijzondere mix van culturen.
Veel inwoners bewaren mooie herinneringen aan barbecueavonden, honkbalwedstrijden en gezamenlijke feesten. Sommigen hielden er zelfs vriendschappen aan over die tientallen jaren later nog bestaan.
Ook de Amerikaanse tradities maakten indruk. De kerstversieringen in de wijken, Halloween-feesten en de Amerikaanse auto’s in het straatbeeld horen voor veel mensen bij de herinneringen aan die periode.
Het is een vliegbasis vol verhalen
De herinneringen gaan niet alleen over vliegtuigen. Ook muziek, radio en ontmoetingen spelen een grote rol. Veel mensen luisteren nog met plezier terug naar AFN en Radio Soesterberg op de FM-band. Voor inwoners was de vliegbasis een onderdeel van het dorp. Een plek waar mensen werkten, elkaar ontmoetten en bijzondere gebeurtenissen meemaakten.
Hoewel de Amerikaanse militairen inmiddels zijn vertrokken en delen van de oude basis zijn veranderd, blijft de vliegbasis Soesterberg voor velen een plek met een bijzonder verhaal.
De vliegtuigen vliegen er niet meer zoals vroeger, maar de herinneringen aan het geluid, de sfeer en de mensen blijven. Zoals één reactie treffend samenvatte: het vertrek van de Amerikanen betekende voor velen een groot gemis.
Wat is jouw herinnering aan vliegbasis Soesterberg, laat het weten in de comments?
Ik heb er ruim 40 jaar gewerkt, eerst bij de Klu Brandweer, daarna 9 jaar bij de Amerikanen tot zij moesten vertrekken, toen ben ik weer terug gegaan naar de MtgKlu. Wat is opgegaan in een paarse organisatie Dvvo dus weer terug naar Camp New Amsterdam.
Het geluid van de straaljagers die herkende je gewoon. Je hoorde direct als er een andere straaljager overkwam. Voor al in de tijd van de golf oorlog kwamen er veel verschillende vliegtuigen op het vliegveld. Het is nog steeds een gemis.
Was leuk daar was hospik daar.
Het is doodzonde dat de vliegbasis en de startbaan straks worden ontsierd door de nieuwbouw aan de Batenburgweg. Hiermee verdwijnt er opnieuw een beeldbepalend uitzicht dat zo kenmerkend is voor de historie van Soesterberg. Op basis van die cultuurhistorische waarde zou de gemeente dit gebied juist moeten beschermen, maar helaas lijkt financieel gewin weer de overhand te hebben.”
Heb daar ruim 20 jaar gewerkt op de Cross Servicing. Die afdeling was, zeg maar, gastheer van de vliegbasis en zorgden voor alle binnengekomen vliegtuigen die daar niet gestationeerd waren. Onze zorg was van binnenkomst tot vertrek en alles wat er tussendoor gebeurde. Soms ontvingen we een kist vanwege een voorzorg landing, een andere kwam op bezoek, we kregen ambulance vluchten, donorvluchten, en alle denkbare redenen om de kist aan de grond te zetten op onze Bakermat. En we zorgden in het hele proces voor de vlieger(s), controleerden het vliegtuig (indien we daartoe geautoriseerd waren) en de eventuele vracht. Van een verdwaald Cessna sportviegtuig naar een F-117 en álle NAVO straaljagers en van een politiehelikopter tot een Antonov 124, we hebben in de jaren zowat alle denkbare vliegtuigen daar mogen ontvangen en afhandelen. En november 2008 heb ik hoogstpersoonlijk de allerlaatste NAVO jet van het veld afgeholpen, de Griekse Phantom F-4. Dat was een verdrietig moment…. Maar, het was voor mij een eer om zolang die prachtige veelzijdige baan te hebben gehad op onze Bakermat.